voorbij de poort
dag lief, ik ga nu echt,
ik vraag je: wacht op mij,
hier bij de poort, verander niet teveel
heus, ik kom terug, het gaat
niet vlugger, niet meer zoals ik wil,
ondanks het visum dat mij is verleend
dat paspoort kan verloren gaan
en wie ik was niet langer meer bekend
wat waar dan ook mij bijblijft,
is wie jij voor me bent
Uit: Vers op zondag, 2019
Geïnspireerd door het Boek Welkom in het Rijk der Zieken van Hanna Bervoets.
* * *
Yvonne Wagenaar (1949) is een Zeeuwse dichteres, woonachtig in Vlissingen. Naast gedichten schrijft ze ook liedjes die ze ten gehore brengt met Martijn Nieuwenhuizen en Dries
Oomen. Over haar liedjes zegt ze op de website vanklipenboeien.nl/over-ons: ‘Liedjes zijn voor mij als vogels, ze komen en gaan. Ze tikken op mijn raam. Een raam dat
uitkijkt op de Westerschelde, waar de loodsen aan boord gaan van enorme schepen om een veilige route te vinden. Soms vind ik de woorden en de melodie’.