Achter elke dijk gelijken
een polder
zoals de Dogger zijn polders kent
een vette polder voren vol
en onder de klei een man
willig en ijskoud weggelegd
verborgen in verder polder leeg
xxxxxxwat voor ons ligt is lang geleden
dan steekt de man een vinger uit de grond
binnendijks priemt een koot van leven
wriemelt, wormt, wrikt en worstelt
de vinger krabt de lucht
xxxxxxwat ligt heeft voor ons geleden
met een paar flinke halen
molt de man zich boven
toont zich de zwarte de blanke
bedenkt zich Ali ontpopt zich Henk
teugt zich het land en is van Dogger
xxxxxxwat verleidt ons toch het liggen
achter elke dijk vermoedt hij gelijken
strekt de armen sterk breeduit
wroet met zijn vingers tot boetseer
wat lijkt op vrouw of metgezel
noodt tot kijken en daar gelaten
xxxxxxwat verlicht is voor ons het heden
bruine nagelmanen vol mest
de rimpels tot jeuk geloogd
droogt iets uit een ver verleden
stapt hij trots de polder door
huilt de wind zijn lichaam
zuigend sop het treden
xxxxxxwat heden voor ons ligt
een polder
zoals de Dogger zijn polders kent
heden deze man
morgen de aarde
grond bol van wellen
zilt de grond als bodem
Uit: Dogger – 2022 – Uitgeverij Liverse.
* * *
Aschwin van den Abeele (Westdorpe, 1971) debuteerde in 2022 met Dogger . In deze bundel neemt hij ons mee naar het imaginaire, tijdloze en tussen verdronken dorpen
gelegen ‘Dogger’. Hij gaat op zoek naar verbinding tussen mens en landschap. Leven wij in het landschap, of leeft het landschap in ons? Beschrijven wij het landschap, of wordt onze
taal door het landschap gevormd?
Van den Abeele publiceerde meerdere malen in literair periodiek Ballustrada, in verschillende bloemlezingen en was Stadsdichter van Middelburg.